ตนไม่เตือนตนแล้วใครจะเตือนตน
สวัสดีครับท่านผู้อ่านที่เคารพทุกทุกท่าน ขอใช้คำนำว่า คิดผิด เป็นอุทธาหรณ์ขึ้นต้น วันนนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมได้มานั่งเขียนไปและเศร้าใจกับพวกผู้ชายที่แสนเลวทั้งหลายที่ชอบเป็นมารสังคมหลายๆเล่ห์เหลี่ยมด้วยกันมีร้อยแปดพันประการของเล่ห์มนุษย์ที่ค้นคว้าหาทางมาหลอกกันไปวันๆ ไม่ต้องทำมาหากินอะไรเอาแต่หลอกลวงกันเรียกว่าตั้งหน้าตั้งตาหลอกกันอย่างเดียว ทั้งๆที่ไม่มีโรงเรียนไหนเลยที่สอนวิชาเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่ทุกคนก็เรียนและถ่ายทอดเอามาหลอกกัน โรงเรียนที่เขาสอนให้เป็นคนดีมีอาชีพการงานที่ดีก็ไม่เรียนใส่ตัวประกอบวิชาอาชีพที่สุจริตทำกินก็ไม่เอา จ้องเรียนวิชาที่เป็นมารสังคมชอบทำให้สังคมเดือดร้อน และเวลาถูกตำรวจจับได้ก็บอกว่าเพื่อนๆพาไปแต่ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองนะเป็นคนพาตัวเองไปหาสิ่งที่ไม่ดีและรวมห้วในกลุ่มไม่ดี วางแผนชั่วกันร้อยแปด นี่ผมอารัมพะบทมามากไปหน่อย อย่าว่าผมนะครับเพราะผมอัดอั้นตันใจกับสังคมของเรามากจึงสาธยายมากไปหน่อย ขอเข้าเรื่องนะครับที่ผมจะพูดวันนี้ก็คือ เรื่องการเล่นอินเตอร์เนท ที่เรียกว่าเล่นแชทนะครับเล่นกันไปเล่นกันมาให้เบอร์โทรแล้วก็นัดกันพบเจอกันและนัดไปหลับนอ...